شيخ مفيد ( ره ) در كتاب فصول گفته : امت اسلامى متفق‌اند كه امير المؤمنين اول مردى است كه رسول خدا ( ص ) را اجابت كرده ، و احدى از اهل علم خلاف آن نگفته جز اينكه عثمانىها در ايمان آن حضرت از نظر خرد سالى اعتراض كردند و گفته‌اند در آن حال بالغ نبوده تا از روى معرفت باشد و ايمان ابى بكر از روى معرفت بوده ، و اعتراف تقليدى با اقرار از روى يقين و معرفت برابر نيست ، و از اين اعتراض به چند وجه جواب داده : 1 - قبول نداريم كه در اين حال كودك باشد و رواياتى ذكر كرده كه دلالت دارند بر اينكه در اول قبول اسلام 15 سال داشته . 2 - اگر قبول كنيم كه خردسال بوده و هفت سال داشته ، خردسالى منافات با كمال عقل ندارد و وجوب تكليف منوط به بلوغ نيست ، و به اتفاق اهل نظر و تعقل بلوغ شرط احكام شرعيه است نه عقليه ، با اينكه خدا در داستان يحيى فرموده : ( ما به او حكم نبوت داديم و هنوز كودك بود ) و داستان عيسى فرمود : ( گفت من بندهء خدا هستم ، به من كتاب داده و مرا پيغمبر كرده ) و خردسالى اين دو پيغمبر مانع كمال عقل و حكمتى كه خدا به آنها داده نبود ، و اگر عقل آن را محال مىدانست در هر كس و در هر حال محال بود ، و مفسران جز نادرى اتفاق دارند كه گواه يوسف در آنجا كه مىفرمايد : « وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ أَهْلِها : گواهى از خاندان خود زليخا گواهى داد » كودك خردسالى بود در گهواره كه خدا او را به زبان آورد تا يوسف از هرزگى تبرئه كند و تهمت را از او بردارد . 3 - اگر ايمان او از روى معرفت و كمال نبود رسول خدايش بدان نمىستود و آن را فضيلت او نمىشمرد ، و چون رسول خدا آن را فضل او شمرده و به فاطمه ( ع ) فرموده : تو خرسند نيستى كه شوهرت دادم به اقدم همه در ايمان ، چنان كه فرمود : اول كس از اين امت كه بر سر حوض وارد